Eiken stemvork

Je tekst heeft een sterke, beklemmende sfeer en een duidelijke verbeeldingskracht. De kern van het fragment (samensmelting van mens en boom ) is krachtig. Met iets meer terughoudendheid in beeldspraak kan dat idee waarschijnlijk nog indringender overkomen.

Hallo Michael, Ik raak verloren in dit verhaal. Weet niet goed waar het over gaat. Ook niet bij herlezen. Je hebt prachtige zinnen. Soms te prachtig en poëtisch voor een gesprek. Maar misschien hoort dat bij de karakters. Ik weet het niet.

Nog een keer gelezen. Lekkere botanical horror. Dit stukje komt voor mij te laat: > Er was geen Mara. Alleen de eik die de laatste flarden van zijn menselijke psyche gebruikte om een dialoog te voeren met het vlees dat hij aan het verteren was. Dat het achteraf geen conversatie met Mara is maakt...

Je brengt goed een soort gruwelijke spanning over in je verhaal, maar ik snap eigenlijk niet zo goed wat er aan de hand is. Boom absorbeert mens, maar de reden ontgaat me. Had zijn moeder nog zo gewaarschuwd nooit naar het Duistere Woud te gaan? Is Mara een dryade? Ik mis teveel context om het te ku...

Dit is een verhaal om te herlezen voor mij. Het voelt lekker maar ik raak ik in de war – misschien is het niet het juiste moment als tussendoortje en moet ik een wat rustiger moment opzoeken.