Deze site is momenteel in beta. Er kunnen nog fouten optreden. Bedankt voor je geduld! 🚀 Opmerking, idee of fout gezien?
Bekijken
Log in om te reageren
De verhalen van Jan Schuring, als ik het met schilderkunst vergelijk, voelen voor mij als een schets met Oostindische inkt. Mooie fijne streken. Goede kwaliteit materiaal. Vlot geschreven. Minimalistisch. *** Technisch puntje/tip: Ik merk op dat er grote hoeveelheden witregels in de tekst zijn...
Dank voor je mooie reactie en tip. Ik las ooit: 'Schrijven is schilderen met woorden.' Ik maak mijn teksten op de iPad in Word. Eerlijk gezegd zijn het doorgaans mijn eigen witregels. In een roman zou ik het niet gebruiken, maar in deze zeer korte verhalen vind ik het prettig. Ik verbeeld me dat he...
Maar veel van die witregels zijn er drie na elkaar. Tenminste in mijn beeld. Is dat bewust gedaan?
Nee, in het origineel is de regelafstand 1,15, lettertype Garamond. En nooit meer dan 1 witregel. Het is hier wel een héél grote ruimte.
Dat bedoelde ik dat er in sommige computeromgevingen extra witregels worden toegevoegd bij het kopiëren en plakken. Wanneer je de platte tekst plakt, dan krijg je dat niet.
Wat een mooi verhaal! Genoten van het lezen en de vertelling.
Mag ik je nog eens bedanken om het in te lezen, voor mij een echt plezier, bedankt! En ik vind het een prettig triestig verhaal. De mooiheid van het kleine, en de pracht van het kleine.
Dat detail van een man die stoeptegels weer in orde maakt is mooi, wat me er daar een beetje uithaalde is dat ik denk dat er bij scheve stoeptegels meer werk aan de winkel is dan een paar tikken met een hamer. Mooi vind ik dat je de schrijver mee laat gaan en mee laat kijken bij dat werk van zijn va...